Hoyran Wedre'ye 15 yıl aradan sonra yeniden yolumuz düştü. Canan Hanım ve Süleyman Bey’in sıcak gülüşüyle karşılandığımız o an, sanki dün ayrılmış da geri dönmüşüz gibi hissettirdi.
Torosların eteklerinde, 500 metreden Akdeniz’e bakan bu sakin köy evleri hâlâ aynı huzuru taşıyor. Kekik, adaçayı ve zeytin ağaçlarının kokusu, taş evlerin antika mobilyaları, sonsuzluk havuzunun huzur veren manzarası… Her şey, ilk geldiğimiz günkü gibi sade, içten ve samimi.
Hoyran Wedre, bir otel değil de zamanın yavaşladığı,her dönüşte aynı sevgiyle kucaklandığımız, yıllar öncesinden kalan dostluğa, emeğe ve doğaya yeniden kavuşmanın sevincini yaşadığımız eskimeyen dostlarımızın yeri gibi bir iz bırakıyor her seferinde bende…